Τα είπαν όλα!
Tuesday, February 02, 2010
Monday, February 01, 2010
MusicDNA
Η ετήσια συνάντηση των μουσικών και των δισκογραφικών εταιρειών, το γνωστό στο χώρο MIDEM πραγματοποιήθηκε και φέτος στις Κάννες.
Όσοι δεν είχαμε την τύχη, ή/και τα λεφτά, να παραβρεθούμε και να νιώσουμε από κοντά το beat της φετινής διοργάνωσης παρακολουθήσαμε τα δρώμενα διαδικτυακώς.
Εντύπωση προκάλεσε η ανακοίνωση ενός νέου μουσικού format του Music DNA, το οποίο, προς απογοήτευση των γενετιστών, θα επανακωδικοποιήσει τα μουσικά αρχεία στη ψηφιακή τους μορφή σε πολυμεσικές εφαρμογές μεταδεδομένων.
Για να μην τα πολυλογώ, αφήνω να διαβάσετε την είδηση και το σχόλιο του Άκη Έβενη, όπως μου το έστειλε προς ανάρτηση (ναι, δεχόμαστε και συμμετοχές!)
Υ.Γ. Ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση της ανάρτησης.
Η Είδηση και το Σχόλιο
MusicDNA
Νορβηγοί πρωτοπόροι του Mp3 αποκαλύπτουν νέο κεφάλαιο στην ψηφιακή μουσική
Άκης Έβενης 28/01/2010
Νορβηγοί πρωτοπόροι στην ανάπτυξη του πρώτου Mp3 player, παρουσίασαν αυτή την εβδομάδα στις Κάννες της Γαλλίας, μια πρωτοποριακή τεχνολογία -όπως διατείνονται- με στόχο την παροχή νέου περιεχομένου για τους λάτρεις της μουσικής.
Η νέα μορφή ψηφιακού μουσικού αρχείου η οποία αντικαθιστά το Mp3, ονομάζεται MusicDNA και επιτρέπει στους χρήστες να έχουν στη διάθεση τους στοιχεία όπως: στίχοι, βίντεο, φωτογραφίες, τις θέσεις των blog με αναφορές στον καλλιτέχνη καθώς και τις πληροφορίες των ακουστικών ή οπτικοακουστικών παραμετροποιήσεων.
Το MusicDNA, ξεκινά με 14 πεδία περιγραφής στα μεταδεδομένα του. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τα πεδία: Key, Mood, Tempo, βαθμός συμπίεσης κ.ά. (φωτο:2)
Η παρουσίαση του πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων του Midem 2010 το οποίο, ως γνωστόν, περιλαμβάνει ένα πλαίσιο εμπορικής έκθεσης μουσικών προϊόντων και διεξαγωγής συνεδρίων με παρουσιάσεις, συζητήσεις, προβληματισμούς και προτάσεις για το παρόν και το μέλλον της παγκόσμιας βιομηχανίας ηχογραφημάτων.
Το νέο μουσικό αρχείο ψηφιακής μορφής, MusicDNA, έχει δημιουργηθεί από την νορβηγική ερευνητική ομάδα του Dagfinn Bach, ο οποίος είναι επικεφαλής της ανάπτυξης των επιχειρήσεων Bach Technology και εργάστηκε για το πρώτο MP3 player, το 1993. Επενδυτής του έργου είναι η ομάδα του Γερμανού ερευνητή Karlheinz Brandenburg, στον οποίο πιστώνεται η εφεύρεση του MP3.
Μιλώντας στο συνέδριο του Midem 2010, ο Bach μετέφερε τη δήλωση που έκανε στο BBC: -“Μπορούμε να παραδώσουμε ένα αρχείο το οποίο παρέχει δυνατότητα άμεσης αναζήτησης και θα μπορεί να αντλεί πληροφορίες έως 32GB, ίσως και παραπάνω, στο ίδιο αρχείο. Τα αρχεία αυτά θα είναι δυναμικά με δυνατότητα αναβάθμισης, έτσι ώστε κάθε φορά που ο χρήστης είναι συνδεδεμένος, το αρχείο αυτό θα ενημερώνεται αυτόματα”.
Ο κ. Brandenburg, διευθυντής του Ινστιτούτου Fraunhofer για τα Ψηφιακά Μέσα Τεχνολογίας της Γερμανίας, δήλωσε τα εξής: - “Νομίζω ότι συγκεντρώνει μια σειρά από ιδέες που υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό κυρίως από εμπειρίες των χρηστών του διαδικτύου. Θυμάμαι, πριν από 10 χρόνια, πολλοί άνθρωποι έλεγαν ότι πρέπει να εμπλουτιστούν τα αρχεία με την εμπειρία του χρήστη και τα νόμιμα αγορασμένα αρχεία να δίνουν στους πελάτες κάτι παραπάνω από το μουσικό περιεχόμενο. Πιστεύω, ότι, το MusicDNA σίγουρα είναι ένας καλός τρόπος να κάνουμε την επιθυμία των χρηστών διαδικτύου, πράξη”.
Οι εμπνευστές του MusicDNA, αυτή την άνοιξη, εγκαινιάζουν μια έκδοση beta με τη πλήρη ανάπτυξη του να τεθεί σε κυκλοφορία στο τέλος του καλοκαιριού.
Ήδη, η Βρετανική εταιρεία παραγωγής ηχογραφημάτων Beggars Group κάτω από της οποίας την ετικέτα στεγάζονται καλλιτέχνες όπως οι: Vampire Weekend, MIA και The Strokes, έχει υπογράψει μέχρι στιγμής τη χρήση MusicDNA, όπως επίσης η Αμερικανική εταιρεία Tommy Boy.
Πολύ πιθανό, τα αρχεία MusicDNA, να είναι πιο ακριβά από τα τρέχοντα downloads μουσικής και έρχονται σε ευθύ ανταγωνισμό με το iTunes της Apple LP, η οποία δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα προστιθέμενου περιεχομένου συμπεριλαμβανομένων τραγούδια, στίχους και βίντεο συνεντεύξεις.
Εξ' όσων αντιλαμβανόμαστε, η είδηση αυτή, περισσότερο ευνοεί τη βιομηχανία ηχογραφημάτων και λιγότερο -έως καθόλου- τους πνευματικούς δημιουργούς, καλλιτέχνες εν γένει, οι οποίοι προσπαθούν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους. Το νέο ψηφιακό μουσικό αρχείο το οποίο θα συγκεντρώνει πλήθος πληροφοριών υπό τον έλεγχο των εταιρειών, ενδεχομένως, να μειώσει -έως και να καταργήσει- τον αριθμό επισκεπτών στις επίσημες ιστοσελίδες των καλλιτεχνών, δεδομένου ότι οι χρήστες θα έχουν όλη την πληροφορία συγκεντρωμένη σε ένα ψηφιακό αρχείο διοχετευμένο από έναν παροχέα ο οποίος παράγει και συλλέγει περιεχόμενο. Από την άλλη μεριά, οι καλλιτέχνες, θα πρέπει να σκεφθούν αν θέλουν να παραμείνουν ή όχι ανεξάρτητοι, λαμβάνοντας υπ' όψη ότι, η τεχνολογία τούς παρέχει πλέον κάθε δυνατότητα, προκειμένου να διακινούν και να διαχέουν το πνευματικό δημιούργημα τους ελεύθερα και με τον τρόπο που εκείνοι θέλουν να ορίζουν την τύχη του, δίχως την εμπλοκή φορέων ενδιάμεσης δέσμευσης.
Όσον αφορά την ποιότητα του μουσικού αρχείου ψηφιακής μορφής, δεν ειπώθηκε κάτι το οποίο να μας βεβαιώνει ότι έγιναν βήματα εξέλιξης προς αυτή τη κατεύθυνση. Αν αυτή η εκδοχή της ψηφιακής τεχνολογίας, δεκαοκτώ χρόνια μετά τη πρώτη παρουσίαση του Mp3 player, διατηρεί τη διαδικασία συμπίεσης του ηχητικού περιεχομένου, τότε, άδικος ο ενθουσιασμός! Φυσικά, ο χρόνος θα δείξει, αν το ψηφιακό αυτό αρχείο βελτιώνει την ποιότητα ακρόασης και επίσης, αν θα διακινείται ελεύθερα και με την βούληση των καλλιτεχνών – δημιουργών.
Σχετικές πληροφορίες μπορείτε να λάβετε από τη διεύθυνση που σας παραθέτω:
http://www.mic.no/mic.nsf/doc/art2010012514205119694209
Όσοι δεν είχαμε την τύχη, ή/και τα λεφτά, να παραβρεθούμε και να νιώσουμε από κοντά το beat της φετινής διοργάνωσης παρακολουθήσαμε τα δρώμενα διαδικτυακώς.
Εντύπωση προκάλεσε η ανακοίνωση ενός νέου μουσικού format του Music DNA, το οποίο, προς απογοήτευση των γενετιστών, θα επανακωδικοποιήσει τα μουσικά αρχεία στη ψηφιακή τους μορφή σε πολυμεσικές εφαρμογές μεταδεδομένων.
Για να μην τα πολυλογώ, αφήνω να διαβάσετε την είδηση και το σχόλιο του Άκη Έβενη, όπως μου το έστειλε προς ανάρτηση (ναι, δεχόμαστε και συμμετοχές!)
Υ.Γ. Ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση της ανάρτησης.
Η Είδηση και το Σχόλιο
MusicDNA
Νορβηγοί πρωτοπόροι του Mp3 αποκαλύπτουν νέο κεφάλαιο στην ψηφιακή μουσική
Άκης Έβενης 28/01/2010
Νορβηγοί πρωτοπόροι στην ανάπτυξη του πρώτου Mp3 player, παρουσίασαν αυτή την εβδομάδα στις Κάννες της Γαλλίας, μια πρωτοποριακή τεχνολογία -όπως διατείνονται- με στόχο την παροχή νέου περιεχομένου για τους λάτρεις της μουσικής.
Η νέα μορφή ψηφιακού μουσικού αρχείου η οποία αντικαθιστά το Mp3, ονομάζεται MusicDNA και επιτρέπει στους χρήστες να έχουν στη διάθεση τους στοιχεία όπως: στίχοι, βίντεο, φωτογραφίες, τις θέσεις των blog με αναφορές στον καλλιτέχνη καθώς και τις πληροφορίες των ακουστικών ή οπτικοακουστικών παραμετροποιήσεων.
Η παρουσίαση του πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων του Midem 2010 το οποίο, ως γνωστόν, περιλαμβάνει ένα πλαίσιο εμπορικής έκθεσης μουσικών προϊόντων και διεξαγωγής συνεδρίων με παρουσιάσεις, συζητήσεις, προβληματισμούς και προτάσεις για το παρόν και το μέλλον της παγκόσμιας βιομηχανίας ηχογραφημάτων.
Το νέο μουσικό αρχείο ψηφιακής μορφής, MusicDNA, έχει δημιουργηθεί από την νορβηγική ερευνητική ομάδα του Dagfinn Bach, ο οποίος είναι επικεφαλής της ανάπτυξης των επιχειρήσεων Bach Technology και εργάστηκε για το πρώτο MP3 player, το 1993. Επενδυτής του έργου είναι η ομάδα του Γερμανού ερευνητή Karlheinz Brandenburg, στον οποίο πιστώνεται η εφεύρεση του MP3.
Μιλώντας στο συνέδριο του Midem 2010, ο Bach μετέφερε τη δήλωση που έκανε στο BBC: -“Μπορούμε να παραδώσουμε ένα αρχείο το οποίο παρέχει δυνατότητα άμεσης αναζήτησης και θα μπορεί να αντλεί πληροφορίες έως 32GB, ίσως και παραπάνω, στο ίδιο αρχείο. Τα αρχεία αυτά θα είναι δυναμικά με δυνατότητα αναβάθμισης, έτσι ώστε κάθε φορά που ο χρήστης είναι συνδεδεμένος, το αρχείο αυτό θα ενημερώνεται αυτόματα”.
Ο κ. Brandenburg, διευθυντής του Ινστιτούτου Fraunhofer για τα Ψηφιακά Μέσα Τεχνολογίας της Γερμανίας, δήλωσε τα εξής: - “Νομίζω ότι συγκεντρώνει μια σειρά από ιδέες που υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό κυρίως από εμπειρίες των χρηστών του διαδικτύου. Θυμάμαι, πριν από 10 χρόνια, πολλοί άνθρωποι έλεγαν ότι πρέπει να εμπλουτιστούν τα αρχεία με την εμπειρία του χρήστη και τα νόμιμα αγορασμένα αρχεία να δίνουν στους πελάτες κάτι παραπάνω από το μουσικό περιεχόμενο. Πιστεύω, ότι, το MusicDNA σίγουρα είναι ένας καλός τρόπος να κάνουμε την επιθυμία των χρηστών διαδικτύου, πράξη”.
Οι εμπνευστές του MusicDNA, αυτή την άνοιξη, εγκαινιάζουν μια έκδοση beta με τη πλήρη ανάπτυξη του να τεθεί σε κυκλοφορία στο τέλος του καλοκαιριού.
Ήδη, η Βρετανική εταιρεία παραγωγής ηχογραφημάτων Beggars Group κάτω από της οποίας την ετικέτα στεγάζονται καλλιτέχνες όπως οι: Vampire Weekend, MIA και The Strokes, έχει υπογράψει μέχρι στιγμής τη χρήση MusicDNA, όπως επίσης η Αμερικανική εταιρεία Tommy Boy.
Πολύ πιθανό, τα αρχεία MusicDNA, να είναι πιο ακριβά από τα τρέχοντα downloads μουσικής και έρχονται σε ευθύ ανταγωνισμό με το iTunes της Apple LP, η οποία δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα προστιθέμενου περιεχομένου συμπεριλαμβανομένων τραγούδια, στίχους και βίντεο συνεντεύξεις.
Εξ' όσων αντιλαμβανόμαστε, η είδηση αυτή, περισσότερο ευνοεί τη βιομηχανία ηχογραφημάτων και λιγότερο -έως καθόλου- τους πνευματικούς δημιουργούς, καλλιτέχνες εν γένει, οι οποίοι προσπαθούν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους. Το νέο ψηφιακό μουσικό αρχείο το οποίο θα συγκεντρώνει πλήθος πληροφοριών υπό τον έλεγχο των εταιρειών, ενδεχομένως, να μειώσει -έως και να καταργήσει- τον αριθμό επισκεπτών στις επίσημες ιστοσελίδες των καλλιτεχνών, δεδομένου ότι οι χρήστες θα έχουν όλη την πληροφορία συγκεντρωμένη σε ένα ψηφιακό αρχείο διοχετευμένο από έναν παροχέα ο οποίος παράγει και συλλέγει περιεχόμενο. Από την άλλη μεριά, οι καλλιτέχνες, θα πρέπει να σκεφθούν αν θέλουν να παραμείνουν ή όχι ανεξάρτητοι, λαμβάνοντας υπ' όψη ότι, η τεχνολογία τούς παρέχει πλέον κάθε δυνατότητα, προκειμένου να διακινούν και να διαχέουν το πνευματικό δημιούργημα τους ελεύθερα και με τον τρόπο που εκείνοι θέλουν να ορίζουν την τύχη του, δίχως την εμπλοκή φορέων ενδιάμεσης δέσμευσης.
Όσον αφορά την ποιότητα του μουσικού αρχείου ψηφιακής μορφής, δεν ειπώθηκε κάτι το οποίο να μας βεβαιώνει ότι έγιναν βήματα εξέλιξης προς αυτή τη κατεύθυνση. Αν αυτή η εκδοχή της ψηφιακής τεχνολογίας, δεκαοκτώ χρόνια μετά τη πρώτη παρουσίαση του Mp3 player, διατηρεί τη διαδικασία συμπίεσης του ηχητικού περιεχομένου, τότε, άδικος ο ενθουσιασμός! Φυσικά, ο χρόνος θα δείξει, αν το ψηφιακό αυτό αρχείο βελτιώνει την ποιότητα ακρόασης και επίσης, αν θα διακινείται ελεύθερα και με την βούληση των καλλιτεχνών – δημιουργών.
Σχετικές πληροφορίες μπορείτε να λάβετε από τη διεύθυνση που σας παραθέτω:
http://www.mic.no/mic.nsf/doc/art2010012514205119694209
Monday, January 11, 2010
Εις ανάμνησιν
Υπάρχουν στιγμές που νομίζεις ότι τα λόγια που έμαθες δεν είναι αρκετά για να εκφράσεις όσα κυκλοφορούν σαν στρόβιλος από το κεφάλι στην καρδιά και πάλι πίσω. Ειδικά όταν μαθαίνεις μία είδηση σαν κι αυτή. Το χαμό ενός φίλου...
Διάβασα το κείμενο του Πάνου στο http://www.air-waves.blogspot.com/ πριν από λίγη ώρα και ξέσπασα, ξέσπασα σε κλάματα που έπρεπε να κρατήσω όταν εχθές το μεσημέρι ο Άκης προσπαθούσε να κρατήσει τα δικά του δάκρυα. Τώρα κοιμάται και εγώ κλαίω.
Η μνήμη επέστρεψε σε ημέρες ραδιοφώνου-ξεκίνημα για τους περισσότερους από εμάς, σε στιγμές χαράς όπως το φθινοπωρινό απόγευμα του γάμου του Γιώργου και της Δανάης ανεβαίνοντας στο Πήλιο, το καλοκαιρινό μεσημέρι στη βάφτιση του Μάνου με τη θερμοκρασία και το κρασί να έχει κάνει το κεφάλι αερόστατο, εκείνο το δείπνο στην Αθήνα ένα χειμωνιάτικο βράδυ, που λόγω δουλειάς τους πρόλαβα στο γλυκό, τα πειράγματα σε κάθε τηλεφώνημα και η υπόσχεση για συνάντηση στην πρώτη "άνοδο" ή "κάθοδο", εκείνη την Πρωτοχρονιά στο σπίτι τους χαζεύοντας τα βεγγαλικά στον ουρανό του Βόλου και κάνοντας προβλέψεις για την τυχερή μας χρονιά...
Αχ, βρε Γιώργο. Τυχερό ήταν ότι σας γνωρίσαμε και μας υποδεχτήκατε στη ζωή σας, όπως πάντα με ευγένεια και χαμόγελο. Δεν μπορώ να αποχαιρετώ φίλους, δεν θέλω, αρνούμαι να δεχτώ ότι οι άνθρωποι φεύγουν έτσι από τη ζωή μας, αφήνοντας μας λίγο πιο μόνους από όσο ένιωθε εκείνος ο Μικρός Πρίγκηπας του Εξυπερύ...
Θραύσματα μνήμης που φτιάχνουν οι φίλοι σου για σένα. Άρχισα το ψάξιμο. Έψαχνα τους σκληρούς δίσκους της ψηφιακής μου ζωής και βρήκα μια παλιά εργασία από το Μεταπτυχιακό στο Λονδίνο. Ήταν ο Μικρός Πρίγκηπας του Εξυπερύ, διασκευασμένος σε πολυμεσική εφαρμογή. Πάτησα το exe αρχείο και βυθίστηκα σε μια νιρβάνα που μου έφερε η ακολουθία των σχημάτων, των χρωμάτων, των σκίτσων (σκαναρισμένων από το κακοπαθημένο βιβλιαράκι) και της μουσικής των Joy Division (είχα επιλέξει το Atmosphere) για το πρώτο μέρος και το Passenger του Iggy Pop για το δεύτερο.
Πιο πολύ νομίζω ότι με οδήγησαν να ξαναδώ αυτό το project τη συγκεκριμένη στιγμή, αυτά τα δύο τραγούδια και κάτι που είχα σημειώσει στο κακοπαθημένο βιβλιαράκι.
Το μυστικό της αλεπούς στο Μικρό Πρίγκηπα: "It is only with the heart that one can see rightly; what is essential is invisible to the eye".
Μέχρι να ξανασυναντηθούμε...Καληνύχτα
Διάβασα το κείμενο του Πάνου στο http://www.air-waves.blogspot.com/ πριν από λίγη ώρα και ξέσπασα, ξέσπασα σε κλάματα που έπρεπε να κρατήσω όταν εχθές το μεσημέρι ο Άκης προσπαθούσε να κρατήσει τα δικά του δάκρυα. Τώρα κοιμάται και εγώ κλαίω.
Η μνήμη επέστρεψε σε ημέρες ραδιοφώνου-ξεκίνημα για τους περισσότερους από εμάς, σε στιγμές χαράς όπως το φθινοπωρινό απόγευμα του γάμου του Γιώργου και της Δανάης ανεβαίνοντας στο Πήλιο, το καλοκαιρινό μεσημέρι στη βάφτιση του Μάνου με τη θερμοκρασία και το κρασί να έχει κάνει το κεφάλι αερόστατο, εκείνο το δείπνο στην Αθήνα ένα χειμωνιάτικο βράδυ, που λόγω δουλειάς τους πρόλαβα στο γλυκό, τα πειράγματα σε κάθε τηλεφώνημα και η υπόσχεση για συνάντηση στην πρώτη "άνοδο" ή "κάθοδο", εκείνη την Πρωτοχρονιά στο σπίτι τους χαζεύοντας τα βεγγαλικά στον ουρανό του Βόλου και κάνοντας προβλέψεις για την τυχερή μας χρονιά...
Αχ, βρε Γιώργο. Τυχερό ήταν ότι σας γνωρίσαμε και μας υποδεχτήκατε στη ζωή σας, όπως πάντα με ευγένεια και χαμόγελο. Δεν μπορώ να αποχαιρετώ φίλους, δεν θέλω, αρνούμαι να δεχτώ ότι οι άνθρωποι φεύγουν έτσι από τη ζωή μας, αφήνοντας μας λίγο πιο μόνους από όσο ένιωθε εκείνος ο Μικρός Πρίγκηπας του Εξυπερύ...
Θραύσματα μνήμης που φτιάχνουν οι φίλοι σου για σένα. Άρχισα το ψάξιμο. Έψαχνα τους σκληρούς δίσκους της ψηφιακής μου ζωής και βρήκα μια παλιά εργασία από το Μεταπτυχιακό στο Λονδίνο. Ήταν ο Μικρός Πρίγκηπας του Εξυπερύ, διασκευασμένος σε πολυμεσική εφαρμογή. Πάτησα το exe αρχείο και βυθίστηκα σε μια νιρβάνα που μου έφερε η ακολουθία των σχημάτων, των χρωμάτων, των σκίτσων (σκαναρισμένων από το κακοπαθημένο βιβλιαράκι) και της μουσικής των Joy Division (είχα επιλέξει το Atmosphere) για το πρώτο μέρος και το Passenger του Iggy Pop για το δεύτερο.
Πιο πολύ νομίζω ότι με οδήγησαν να ξαναδώ αυτό το project τη συγκεκριμένη στιγμή, αυτά τα δύο τραγούδια και κάτι που είχα σημειώσει στο κακοπαθημένο βιβλιαράκι.
Το μυστικό της αλεπούς στο Μικρό Πρίγκηπα: "It is only with the heart that one can see rightly; what is essential is invisible to the eye".
Μέχρι να ξανασυναντηθούμε...Καληνύχτα
Wednesday, December 30, 2009
My New Year's Wish
Λιγότερα "Θα" - Περισσότερα "Να"Λιγότερες Φωνές - Περισσότερο Διάλογο
Λιγότερα Hitακια - Περισσότερη Μουσική
Λιγότερο Πόνο - Περισσότερα Χαμόγελα
Λιγότερο Γκρίζο - Περισσότερο Πράσινο
Λιγότερα Κιλά... (εδώ δεν έχει περισσότερο!)
Λιγότερο Τρέξιμο - Περισσότερη Δουλειά
Α! και περισσότερα posts στο εγκαταλελειμένο blog μου!
Byeeee!
Πρωτοχρονιές Ραδιοφώνου...
Monday, November 16, 2009
Thursday, November 12, 2009
Νέο βραβείο για τον Εξάντα του Γιώργου Αυγερόπουλου στην Πορτογαλία
Να και μια ευχάριστη είδηση
Με το δεύτερο βραβείο, αυτό της «Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης» (Prémio Educação Ambiental) τιμήθηκε το ντοκιμαντέρ του Εξάντα «Πεθαίνοντας στην Αφθονία», στο φεστιβάλ «Cineeco 2009, XV festival internacional de cinema e video de ambiente» (15ο Διεθνές Φεστιβάλ Οικολογικού Κινηματογράφου και Βίντεο).
Στο φεστιβάλ που διοργανώνεται τα τελευταία 15 χρόνια στην πόλη Seia της Πορτογαλίας, συμμετείχαν 103 δημιουργοί από 26 χώρες του κόσμου. Έχοντας σε πρώτο πλάνο το Περιβάλλον, το σημαντικό αυτό πολιτισμικό γεγονός έχει ως στόχο «να προωθήσει τις αξίες της οικολογικής συνείδησης και του σεβασμού προς τη φύση».
Αξίζει να σημειωθεί, ότι είναι η δεύτερη συνεχής χρονιά που ο Εξάντας, του Γιώργου Αυγερόπουλου, βραβεύεται στο συγκεκριμένο φεστιβάλ. Το 2008, τα «Ψηφιακά Νεκροταφεία» είχαν αποσπάσει δύο ειδικά βραβεία από την κριτική επιτροπή, το Prémio Resíduos και το Prémio Alerta, αναφερόμενα αντίστοιχα στην οικολογική συνείδηση και την ανθρώπινη επαγρύπνηση μπρος στην καταστροφή του περιβάλλοντος.
Το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία», που προβλήθηκε στην ΝΕΤ τον Δεκέμβριο του 2008, αναδεικνύει πως τα «παιχνίδια» των κερδοσκόπων στους χρηματιστηριακούς οργανισμούς, οδήγησαν τον αγροτικό πληθυσμό της Ινδίας από την αφθονία σε διατροφικά προϊόντα, που απλόχερα τους προσέφερε η γη τους, στην ένδεια και τον υποσιτισμό.
Το ντοκιμαντέρ εξετάζει τον τρόπο που οι πολυεθνικές εταιρίες τροφίμων ξεγελώντας τους αγρότες, μπορούν να τους οδηγήσουν κατά εκατοντάδες στην αυτοκτονία λόγω χρεών. Η κρίση των τροφίμων στο προσκήνιο, με τις αιτίες και τις άμεσες συνέπειές της.
Περισσότερα για το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία» εδώ
Περισσότερα για το «Cineeco 2009» εδώ
Στο φεστιβάλ που διοργανώνεται τα τελευταία 15 χρόνια στην πόλη Seia της Πορτογαλίας, συμμετείχαν 103 δημιουργοί από 26 χώρες του κόσμου. Έχοντας σε πρώτο πλάνο το Περιβάλλον, το σημαντικό αυτό πολιτισμικό γεγονός έχει ως στόχο «να προωθήσει τις αξίες της οικολογικής συνείδησης και του σεβασμού προς τη φύση».
Αξίζει να σημειωθεί, ότι είναι η δεύτερη συνεχής χρονιά που ο Εξάντας, του Γιώργου Αυγερόπουλου, βραβεύεται στο συγκεκριμένο φεστιβάλ. Το 2008, τα «Ψηφιακά Νεκροταφεία» είχαν αποσπάσει δύο ειδικά βραβεία από την κριτική επιτροπή, το Prémio Resíduos και το Prémio Alerta, αναφερόμενα αντίστοιχα στην οικολογική συνείδηση και την ανθρώπινη επαγρύπνηση μπρος στην καταστροφή του περιβάλλοντος.
Το ντοκιμαντέρ εξετάζει τον τρόπο που οι πολυεθνικές εταιρίες τροφίμων ξεγελώντας τους αγρότες, μπορούν να τους οδηγήσουν κατά εκατοντάδες στην αυτοκτονία λόγω χρεών. Η κρίση των τροφίμων στο προσκήνιο, με τις αιτίες και τις άμεσες συνέπειές της.
Περισσότερα για το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία» εδώ
Περισσότερα για το «Cineeco 2009» εδώ
Επιδοτούμενη Αρθρογραφία
"Φαγητό από τα σκουπίδια" Νέο Κίνημα ή Σημείο των Καιρών;
Αντιγράφω την είδηση όπως παρουσιάστηκε στην ιστοσελίδα της Deutche Welle
(http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4884266,00.html)
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι στη Γερμανία ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό και κυρίως νέοι. Πολλοί από αυτούς δεν το κάνουν από ανάγκη αλλά από πεποίθηση.
Το βράδυ όταν δεν τους βλέπει κανείς αρχίζει η περιπέτεια για τον Ρασόλ Εραμούνι και τον Γιοργκ Μπεργκστετ. Εφοδιασμένοι με ψάθινα καλάθια και φακούς ψάχνουν στα κοντέινερ, εκεί που τα σουπερμάρκετ πετάνε τα σκουπίδια τους. Ψάχνουν και βρίσκουν φρέσκα ακόμα τρόφιμα: μπανάνες, μήλα, ψωμί του τοστ, σοκολάτες, γλυκά ακόμα και λουλούδια.
Μερικά τρόφιμα έχουν μόλις λήξει ή σε άλλα είναι λίγο στραπατσαρισμένη η συσκευασία. Στη γλώσσα των νεαρών οι νυχτερινές αυτές εξορμήσεις αποκαλούνται περίπου σε ελεύθερη απόδοση ‘πάμε κοντέινερ’; Ο Ρασόλ λέει πως στην πατρίδα του τη Συρία δεν πετάνε τίποτα. Ο λόγος που μαζεύει τα τρόφιμα από τα σκουπίδια είναι οικονομικός, αλλά συμπληρώνει: «Από αυτές τις μπανάνες μόνο μια δεν ήταν καλή και αμέσως τις πετάνε όλες μαζί. Το ίδιο και με το πακέτο με τα μήλα. Μένω στην Κολωνία στο προάστιο Νίπες. Κάθε μέρα υπάρχει εκεί μια λαϊκή αγορά μέχρι τις 2 το μεσημέρι. Όταν κλείνει η αγορά πετάγονται πολλά. Πολλοί φτωχοί άνθρωποι μπορούν να ζήσουν από αυτά. Όταν βρίσκω στο δρόμο ένα σεντ το παίρνω. Γιατί όταν βρω ένα κομμάτι ψωμί να μην κάνω το ίδιο».
Σαφής πολιτική τοποθέτηση
Ο Ρασόλ είναι 28 χρόνων, άνεργος και χρειάζεται τα τρόφιμα αυτά για να ζήσει. Με αυτά πρέπει να θρέψει και την οικογένειά του.
Για άλλους όπως ο Γιοργκ είναι η πεποίθηση που τους οδηγεί το βράδυ στα κοντέινερ των σκουπιδιών: «Μπορεί να πει κανείς πως είναι cool να ψάχνεις στα κοντέινερ. Νεαροί με κουκούλες και μπλουζάκια του Τσε Γκεβάρα ψάχνουν στα σκουπίδια. Μετά από κανένα δυο χρόνια τα παρατάνε και ακολουθούν την πεπατημένη».
Ο Γιοργκ είναι ένα από τα πιο γνωστά μέλη αυτού του ιδιότυπου κινήματος στη Γερμανία. Ζει έτσι εδώ και 15 χρόνια. Η παρέα του και αυτός δεν ξοδεύουν τίποτα για φαγητό, στέγη ή είδη πολυτελείας. Για τον Γιοργκ είναι ηθικά απαράδεκτο άνθρωποι να πεθαίνουν από την πείνα και άλλοι να πετάνε τόσα τρόφιμα στα σκουπίδια. Η θέση του είναι καθαρά πολιτική:«Το θέμα δεν είναι ότι καταναλώνω ένα προϊόν που έχει λήξει, αλλά ότι με την αγορά του προϊόντος αυξάνω τη ζήτηση. Από τη στιγμή που τα παίρνω από τα κοντέινερ δεν γίνομαι κρίκος στην αλυσίδα. Πολλά δεν μου αρέσουν σε αυτή την κοινωνία και δεν ασχολούμαι μόνο από χόμπι με την πολιτική».
Στη Γερμανία πάντως το να παίρνεις τρόφιμα από τα κοντέινερ θεωρείται κλοπή και όλο και περισσότερα σουπερμάρκετ προσανατολίζονται να τα κλειδώνουν. Έχουν βέβαια κάθε συμφέρον.
Ulrike Hummel / Μαρία Ρηγούτσου
Υπεύθυνος Σύνταξης:Στέφανος Γεωργακόπουλος
(http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4884266,00.html)
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι στη Γερμανία ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό και κυρίως νέοι. Πολλοί από αυτούς δεν το κάνουν από ανάγκη αλλά από πεποίθηση.
Το βράδυ όταν δεν τους βλέπει κανείς αρχίζει η περιπέτεια για τον Ρασόλ Εραμούνι και τον Γιοργκ Μπεργκστετ. Εφοδιασμένοι με ψάθινα καλάθια και φακούς ψάχνουν στα κοντέινερ, εκεί που τα σουπερμάρκετ πετάνε τα σκουπίδια τους. Ψάχνουν και βρίσκουν φρέσκα ακόμα τρόφιμα: μπανάνες, μήλα, ψωμί του τοστ, σοκολάτες, γλυκά ακόμα και λουλούδια.
Μερικά τρόφιμα έχουν μόλις λήξει ή σε άλλα είναι λίγο στραπατσαρισμένη η συσκευασία. Στη γλώσσα των νεαρών οι νυχτερινές αυτές εξορμήσεις αποκαλούνται περίπου σε ελεύθερη απόδοση ‘πάμε κοντέινερ’; Ο Ρασόλ λέει πως στην πατρίδα του τη Συρία δεν πετάνε τίποτα. Ο λόγος που μαζεύει τα τρόφιμα από τα σκουπίδια είναι οικονομικός, αλλά συμπληρώνει: «Από αυτές τις μπανάνες μόνο μια δεν ήταν καλή και αμέσως τις πετάνε όλες μαζί. Το ίδιο και με το πακέτο με τα μήλα. Μένω στην Κολωνία στο προάστιο Νίπες. Κάθε μέρα υπάρχει εκεί μια λαϊκή αγορά μέχρι τις 2 το μεσημέρι. Όταν κλείνει η αγορά πετάγονται πολλά. Πολλοί φτωχοί άνθρωποι μπορούν να ζήσουν από αυτά. Όταν βρίσκω στο δρόμο ένα σεντ το παίρνω. Γιατί όταν βρω ένα κομμάτι ψωμί να μην κάνω το ίδιο».
Σαφής πολιτική τοποθέτηση
Ο Ρασόλ είναι 28 χρόνων, άνεργος και χρειάζεται τα τρόφιμα αυτά για να ζήσει. Με αυτά πρέπει να θρέψει και την οικογένειά του.
Για άλλους όπως ο Γιοργκ είναι η πεποίθηση που τους οδηγεί το βράδυ στα κοντέινερ των σκουπιδιών: «Μπορεί να πει κανείς πως είναι cool να ψάχνεις στα κοντέινερ. Νεαροί με κουκούλες και μπλουζάκια του Τσε Γκεβάρα ψάχνουν στα σκουπίδια. Μετά από κανένα δυο χρόνια τα παρατάνε και ακολουθούν την πεπατημένη».
Ο Γιοργκ είναι ένα από τα πιο γνωστά μέλη αυτού του ιδιότυπου κινήματος στη Γερμανία. Ζει έτσι εδώ και 15 χρόνια. Η παρέα του και αυτός δεν ξοδεύουν τίποτα για φαγητό, στέγη ή είδη πολυτελείας. Για τον Γιοργκ είναι ηθικά απαράδεκτο άνθρωποι να πεθαίνουν από την πείνα και άλλοι να πετάνε τόσα τρόφιμα στα σκουπίδια. Η θέση του είναι καθαρά πολιτική:«Το θέμα δεν είναι ότι καταναλώνω ένα προϊόν που έχει λήξει, αλλά ότι με την αγορά του προϊόντος αυξάνω τη ζήτηση. Από τη στιγμή που τα παίρνω από τα κοντέινερ δεν γίνομαι κρίκος στην αλυσίδα. Πολλά δεν μου αρέσουν σε αυτή την κοινωνία και δεν ασχολούμαι μόνο από χόμπι με την πολιτική».
Στη Γερμανία πάντως το να παίρνεις τρόφιμα από τα κοντέινερ θεωρείται κλοπή και όλο και περισσότερα σουπερμάρκετ προσανατολίζονται να τα κλειδώνουν. Έχουν βέβαια κάθε συμφέρον.
Ulrike Hummel / Μαρία Ρηγούτσου
Υπεύθυνος Σύνταξης:Στέφανος Γεωργακόπουλος
Ο Armageddon του Ραδιοφώνου
Καλά, αφήνω τον τίτλο (τόσο εμπνευσμένος!). Μου θύμιζει τη γνωστή ηρωίδα κινουμένων σχεδίων (Ντο-Ντο-Ντορα η μικρή εξερευνήτρια!)
Καλά, αφήνω το λογότυπο (με το μικρόφωνο-καλαμπόκι). Πολύ "high-tech".
Καλά, αφήνω τη φωτό (αραχτή χαλαράαααα στην μπάρα) η οποία φαίνεται "ξεγυρισμένη" από φυλλάδιο πρόσφατης προεκλογικής καμπάνιας.
Καλά, αφήνω και τα σποτάκια (μου θυμίζουν τα διαφημιστικά των επιθεωρήσεων, αυτά που ακούγαμε καλοκαίρι στον τόπο των διακοπών μας να διαλύουν το μεσημεριανό όνειρο με γκαρίδες διαλαλώντας την πραμάτεια τους).
Αλλά, ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ I-POD ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ;;;;;;;;
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!...
ΒΟΗΘΕΙΑ!!!!!!!
Υ.Γ. Δεν θα το αφήσω, θα επανέλθω!
Thursday, October 22, 2009
"Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the universe", Albert Einstein
Η ακόλουθη είναι μια πραγματική ιστορία από την υπηρεσία τεχνικής εξυπηρέτησης πελατών της εταιρείας Word Perfect (ηλεκτρονικοί υπολογιστές).
Είναι αυτονόητο ότι ο υπάλληλος απολύθηκε, παρ' όλα αυτά έχει κάνει αγωγή για αναίτια απόλυση. Ο διάλογος προέρχεται από τη μαγνητοφώνηση που οδήγησε στην απόλυση.
Διαβάστε τον.
- "Τεχνική εξυπηρέτηση Word Perfect, πως μπορώ να σας βοηθήσω";
- "Ναι, ξέρετε, έχω πρόβλημα με το Word Perfect."
- "Τι είδους πρόβλημα;"
- "Να, καθώς δακτυλογραφούσα, ξαφνικά όλες οι λέξεις χάθηκαν."
- "Χάθηκαν;"
- "Εξαφανίστηκαν."
- "Μμμ. Τι σας δείχνει η οθόνη τώρα;;;"
- "Τίποτα."
- "Τίποτα;;;"
- "Είναι κενή. Δεν δέχεται οτιδήποτε και να γράψω."
- "Είστε ακόμα μέσα στο... Word Perfect ή έχετε βγει;"
- "Πως μπορώ να το καταλάβω;"
- "Βλέπετε το σήμα C: στην οθόνη;" (Ελεύθερη μετάφραση του "Can you see the C: prompt on the screen?")
- "Τι σημασία έχει η οθόνη;"
- "Ξεχάστε το. Μπορείτε να κινήσετε τον δρομέα (cursor) στην οθόνη;"
- "Δεν υπάρχει δρομέας. Σας είπα, δεν δέχεται οτιδήποτε και να γράψω!"
- "Έχει ένδειξη λειτουργίας το μόνιτορ σας;"
- "Τι είναι μόνιτορ;"
- "Είναι το πράγμα με την οθόνη που μοιάζει με τηλεόραση. Μήπως έχει ένα μικρό λαμπάκι που σας λέει πότε είναι αναμμένο;"
- "Δεν ξέρω."
- "Τότε κοιτάξτε πίσω από το μόνιτορ και βρείτε από που βγαίνει το καλώδιο.
- "Μπορείτε να το δείτε;"
- "Ναι, νομίζω."
- "Ωραία. Ακολουθήστε το καλώδιο μέχρι το φις και πέστε μου αν είναι συνδεδεμένο στην πρίζα."
- "...Ναι, είναι."
- "Όταν κοιτούσατε πίσω από το μόνιτορ, προσέξατε αν έβγαιναν δύο καλώδια και όχι μόνο ένα;"
- "Όχι."
- "Τέλος πάντων, βγαίνουν. Θα ήθελα να κοιτάξετε και να βρείτε το άλλο καλώδιο."
- "Εντάξει, το βρήκα."
- "Ακολουθήστε το και πέστε μου αν είναι καλά συνδεδεμένο στο πίσω μέρος του υπολογιστή σας."
- "Δεν μπορώ να φτάσω εκεί."
- "Καλά. Τουλάχιστον μπορείτε απλώς να δείτε αν είναι;"
- "Όχι."
- "Ακόμα κι αν πατήσετε πάνω σε κάτι και τεντωθείτε λίγο;"
- "Δεν μπορώ να δω, όχι γιατί δεν φτάνω, αλλά γιατί είναι σκοτάδι."
- "Σκοτάδι;"
- "Ναι. Το φως του γραφείου είναι σβηστό και το μόνο φως που έχω έρχεται από το παράθυρο."
- "Τότε ανάψτε το φως."
- "Δεν μπορώ."
- "Γιατί όχι;"
- "Γιατί υπάρχει διακοπή ρεύματος."
- "Διακοπή... Διακοπή ρεύματος;
- "Αχά! Λοιπόν, το βρήκαμε. Έχετε ακόμα τα κουτιά, τα βιβλία, και τα υπόλοιπα υλικά συσκευασίας του υπολογιστή σας;"
- "Βέβαια, τα κρατάω στην ντουλάπα."
- "Ωραία.. Φέρτε τα, αποσυνδέστε το σύστημα σας και συσκευάστε το όπως ήταν όταν το πήρατε. Μετά επιστρέψτε το στο κατάστημα απ' όπου το πήρατε."
- "Αλήθεια; Είναι τόσο σοβαρό;"
- "Δυστυχώς ναι."
- "Καλά, αφού είναι έτσι. Και τι θα τους πω;"
- "Πέστε τους ότι με την μαλακία που σας δέρνει, δεν μπορείτε να έχετε υπολογιστή.."
Είναι αυτονόητο ότι ο υπάλληλος απολύθηκε, παρ' όλα αυτά έχει κάνει αγωγή για αναίτια απόλυση. Ο διάλογος προέρχεται από τη μαγνητοφώνηση που οδήγησε στην απόλυση.
Διαβάστε τον.
- "Τεχνική εξυπηρέτηση Word Perfect, πως μπορώ να σας βοηθήσω";
- "Ναι, ξέρετε, έχω πρόβλημα με το Word Perfect."
- "Τι είδους πρόβλημα;"
- "Να, καθώς δακτυλογραφούσα, ξαφνικά όλες οι λέξεις χάθηκαν."
- "Χάθηκαν;"
- "Εξαφανίστηκαν."
- "Μμμ. Τι σας δείχνει η οθόνη τώρα;;;"
- "Τίποτα."
- "Τίποτα;;;"
- "Είναι κενή. Δεν δέχεται οτιδήποτε και να γράψω."
- "Είστε ακόμα μέσα στο... Word Perfect ή έχετε βγει;"
- "Πως μπορώ να το καταλάβω;"
- "Βλέπετε το σήμα C: στην οθόνη;" (Ελεύθερη μετάφραση του "Can you see the C: prompt on the screen?")
- "Τι σημασία έχει η οθόνη;"
- "Ξεχάστε το. Μπορείτε να κινήσετε τον δρομέα (cursor) στην οθόνη;"
- "Δεν υπάρχει δρομέας. Σας είπα, δεν δέχεται οτιδήποτε και να γράψω!"
- "Έχει ένδειξη λειτουργίας το μόνιτορ σας;"
- "Τι είναι μόνιτορ;"
- "Είναι το πράγμα με την οθόνη που μοιάζει με τηλεόραση. Μήπως έχει ένα μικρό λαμπάκι που σας λέει πότε είναι αναμμένο;"
- "Δεν ξέρω."
- "Τότε κοιτάξτε πίσω από το μόνιτορ και βρείτε από που βγαίνει το καλώδιο.
- "Μπορείτε να το δείτε;"
- "Ναι, νομίζω."
- "Ωραία. Ακολουθήστε το καλώδιο μέχρι το φις και πέστε μου αν είναι συνδεδεμένο στην πρίζα."
- "...Ναι, είναι."
- "Όταν κοιτούσατε πίσω από το μόνιτορ, προσέξατε αν έβγαιναν δύο καλώδια και όχι μόνο ένα;"
- "Όχι."
- "Τέλος πάντων, βγαίνουν. Θα ήθελα να κοιτάξετε και να βρείτε το άλλο καλώδιο."
- "Εντάξει, το βρήκα."
- "Ακολουθήστε το και πέστε μου αν είναι καλά συνδεδεμένο στο πίσω μέρος του υπολογιστή σας."
- "Δεν μπορώ να φτάσω εκεί."
- "Καλά. Τουλάχιστον μπορείτε απλώς να δείτε αν είναι;"
- "Όχι."
- "Ακόμα κι αν πατήσετε πάνω σε κάτι και τεντωθείτε λίγο;"
- "Δεν μπορώ να δω, όχι γιατί δεν φτάνω, αλλά γιατί είναι σκοτάδι."
- "Σκοτάδι;"
- "Ναι. Το φως του γραφείου είναι σβηστό και το μόνο φως που έχω έρχεται από το παράθυρο."
- "Τότε ανάψτε το φως."
- "Δεν μπορώ."
- "Γιατί όχι;"
- "Γιατί υπάρχει διακοπή ρεύματος."
- "Διακοπή... Διακοπή ρεύματος;
- "Αχά! Λοιπόν, το βρήκαμε. Έχετε ακόμα τα κουτιά, τα βιβλία, και τα υπόλοιπα υλικά συσκευασίας του υπολογιστή σας;"
- "Βέβαια, τα κρατάω στην ντουλάπα."
- "Ωραία.. Φέρτε τα, αποσυνδέστε το σύστημα σας και συσκευάστε το όπως ήταν όταν το πήρατε. Μετά επιστρέψτε το στο κατάστημα απ' όπου το πήρατε."
- "Αλήθεια; Είναι τόσο σοβαρό;"
- "Δυστυχώς ναι."
- "Καλά, αφού είναι έτσι. Και τι θα τους πω;"
- "Πέστε τους ότι με την μαλακία που σας δέρνει, δεν μπορείτε να έχετε υπολογιστή.."
Πρωινές απορίες...
Γιατί μετά από κάθε εκλογές όλος ο δημόσιος τομέας σου δίνει την εντύπωση κακοσχεδιασμένης μετακόμισης;
Sunday, October 18, 2009
Κυριακή απόγευμα...
λίγο κρύο, λίγος ήλιος και αναζήτηση με σκόρπιες λέξεις στο διαδικτύο...radio - music - communication - softness - touch - animation -human
Τα "κλειδιά" που θα γλυκάνουν τις μέρες που έρχονται.
Τα "κλειδιά" που θα γλυκάνουν τις μέρες που έρχονται.
Saturday, October 17, 2009
Hearing is Believing…in Radio after God...
...ή αλλιώς "Παράλληλες σκέψεις μου σε ένα συνέδριο"
Κάπως έτσι άρχισε την ομιλία του ένας από τους κύριους ομιλητές του συνεδρίου για το ραδιοφωνικό περιεχόμενο στη ψηφιακή εποχή, το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου λίγες ημέρες πριν.
Έφυγα από την Αθήνα με φθινοπωρινό καιρό. Βροχή, αέρας και χαμηλές θερμοκρασίες, διαβάζοντας στα blogs τις τελευταίες ειδήσεις για την ελληνική ραδιοφωνική επικράτεια.
Καταχείμωνο στην εξωτική χώρα των ερτζιανών!!
Ραδιόφωνα ανοίγουν, κλείνουν, ξανά-βαφτίζονται και αναγεννώνται μέσα από την τέφρα τους, ενώ την ίδια στιγμή όλοι έχουν άποψη για όλα, το πρόγραμμα, τους ανθρώπους, το marketing, τη διαφήμιση, τα οικονομικά και πάνω από όλα αυτά για το ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ. Το μέσο υπερπαραγωγή κατά τα Ελληνικά μηντιακά δεδομένα. Το ραδιόφωνο που είναι ιδέα, άποψη, δύναμη, μέσο και άμεσο με στυλ βγάζοντας τη γλώσσα σα σχολιαρόπαιδο 100 ετών! Το ραδιόφωνο που παραμένει η ήρεμη δύναμη, όταν γύρω του αναλύονται άπαντες και άπασες σε επικοινωνιακούς ιλαρισμούς, αποτάσσοντας, λόγω των χαλεπών καιρών, την ανούσια και κακή τηλεόραση επαν-εφευρίσκοντας τη μαγεία του ραδιόφωνου.
Εκεί λοιπόν, που τουλάχιστον για μία δεκαετία όλοι οι υπόλοιποι είχαμε ηρεμήσει για λίγο, περνώντας τις ραδιοφωνικές μας μέρες σε πλήρη αναζήτηση του ραδιοφωνικού μας “raison d’existence” κάποιος πάτησε το Pause και ιδού! Η Νέα Εποχή του Ραδιόφωνου! Το σταριλίκι, η γκλαμουριά, το αναλλοίωτο τηλεοπτικό φως της επικοινωνίας επιστρέφει για να σώσει ως άλλος «super freak hero» το δύστυχο ραδιόφωνο από την ανία του! Επιστροφή στο “persona radio”, με όλες τις συνέπειες που αυτό μπορεί να φέρει…Αν ήταν τυφώνας θα λεγόταν Κατίνα και σίγουρα τα θύματα του είναι περισσότερα από τις συχνότητες στο ραδιοφωνικό φάσμα της Ελλάδας.
Ευτυχώς τα χιλιόμετρα, για την ακρίβεια τα «πόδια» της πτήσης και το χάζι στην οθόνη του καθίσματος με τη διαδρομή που διανύαμε, με έκαναν λίγο να ξεχάσω αυτά που διάβαζα για το μέσο που αγάπησα στην εφηβεία μου και συνεχίζω να το ζω καθημερινά ίσως και κατά την επικρατούσα μηντιακή λογική στην πιο σκοτεινή πλευρά του, την λιγότερη «γκλαμουράτη». Κάτι σαν το Dark Side of the Moon σε παράφραση, Dark Side of the Radio, λοιπόν.
Ήλιος και ζέστη με περίμενε στην Κύπρο, κάτι σαν το μεγάλο, φωτεινό καλοκαίρι του Μανώλη Φάμελλου ή το Indian Summer, πείτε όπως θέλετε, αλλά ήταν αρκούντως ικανοποιητικό να ξανασυναντιέμαι έστω για λίγο ακόμα με τον ήλιο. Κάπως έτσι κύλησαν και οι πρώτες ώρες του συνεδρίου. Ηλιόλουστα! Αισιόδοξα! Κλείνοντας το μάτι στο παλιό και το νέο!
Ερευνητές και θεωρητικοί του ραδιόφωνου από όλο τον κόσμο (κυριολεκτικά), marketing managers, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι μεγάλων φορέων που υποστηρίζουν την ύπαρξη του ραδιόφωνου σχεδόν από τη γέννηση του, όλοι ήταν εκεί. Κάτι σα μεγάλο οικογενειακό reunion για να γιορτάσουν το νέο, να τιμήσουν ο καθένας με το δικό του τρόπο το παλιό και κυρίως για να συζητήσουν όπως συμβαίνει πάντα στις μεγάλες και αγαπημένες οικογένειες για τα προβλήματα και τις λύσεις τους.
Μια αγωνία συνάντησα μόνο και αυτή ήταν έκδηλη. Η πρωτοξάδερφη του ραδιόφωνου, η τεχνολογία έχει αρχίσει να πιέζει! Πιέζει για να καταλάβει χώρο, χρόνο, ποιότητα, περιεχόμενο. Τι γίνεται λοιπόν όταν ένα τόσο ευγενές μέσο δέχεται τέτοιες πιέσεις! Πως αντιδρά; Συμβιβάζεται και ακολουθεί ένα διαφορετικό δρόμο από αυτό που θέλει; Αντιδρά χτυπώντας «στα μικρόφωνα»; ή καταφέρνει μέσω μιας πιο «διπλωματικής» οδού να αντιστρέψει το κλίμα και να προχωρήσει σε μια νεότερη εποχή, περιεχομένου, μεθόδων μετάδοσης και τεχνικών;
Το ραδιόφωνο δεν είναι μόνο ένα μάτσο καλώδια που καταλήγουν σε μια κονσόλα και δύο μικρόφωνα! Είναι πρωτίστως οι άνθρωποι και οι ιδέες πίσω από τα μικρόφωνα. Αν θα ακούγεσαι μέχρι το επόμενο τετράγωνο ή στην άλλη άκρη του κόσμου έχει μικρή αξία αν αυτά που λες αντικατοπτρίζουν το γεωγραφικό όριο της τουαλέτας σου.
Αν βάλεις τις “persones” να κάνουν web radio τις ίδιες φούσκες θα ακούσεις! Μόνο που θα είναι online!
Γιατί λοιπόν ανησυχούμε τόσο για την τεχνολογία; Είναι λίγο ο φόβος ότι δεν μπορείς να διδάξεις στο γέρικο σκυλί σου νέα κόλπα, ή ότι εσύ έχεις γεράσει τόσο πολύ που βαριέσαι να του μάθεις κάτι παραπάνω; Είναι η αδυναμία των περισσοτέρων από αυτούς που δουλεύουν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και όσο πάει λιγότερο Επικοινωνίας να αναζητήσουν και να συνδυάσουν τις ολοένα αναπτυσσόμενες δυνατότητες της νέας τεχνολογίας με αυτή ενός παραδοσιακού μέσου; Δεν μπορώ να το φανταστώ έτσι. Πιστεύω ακράδαντα ότι οι άνθρωποι που έχουν ΕΠΙΛΕΞΕΙ να δουλεύουν στο ραδιόφωνο (και όχι οι αλεξιπτωτιστές του χώρου) σκέφτονται με μεγαλύτερη άνεση και διορατικότητα το μέλλον τους και το μέλλον του χώρου που κινούνται. Το αντίθετο θα ήταν καταστροφικό! Περίπου σα να επέμενε ένας ραδιοφωνικός παραγωγός να παίζει MP3 τι στιγμή που έχει στη διάθεση του το καλύτερο format ήχου. Μαζοχισμός του αισχίστου είδους!
Το θέμα της τεχνολογίας αρχίζει να γίνεται καταπιεστικό όσον αφορά την εμπλοκή του με τα υπόλοιπα ΜΜΕ. Όχι γιατί το απαιτεί η σύμβαση των σχέσεων μεταξύ των δύο αυτών στοιχείων και των ενδιάμεσων τους, αλλά γιατί επιμένουμε πεισματικά σε κάτι που δεν θέλουμε να γνωρίσουμε. Επιλέγουμε λίγο πολύ να γίνουμε ο «Κανένας» της τεχνολογίας και της επικοινωνίας αντί να ανοίξουμε τα αυτιά μας στις Σειρήνες του νέου και του πρωτοποριακού.
Ο Andy Crissel είχε πει για το ραδιόφωνο ότι είναι «ένας ψίθυρος στο αυτί του ακροατή», στις μέρες μας ο ψίθυρος αυτός έγινε SHOUTcast αλλά εμείς επιμένουμε να ψιθυρίζουμε τα αδύναμα επιχειρήματά μας για κάτι που κραυγάζει κυριολεκτικά και μεταφορικά για το νέο.
Νέα προγράμματα, νέα είδη μουσικής, νέες φωνές, νέες ιδέες, νέοι τρόποι ενημέρωσης, διάχυσης της πληροφορίας, επικοινωνίας. Γιατί να πάμε από τον εξοχικό δρόμο αφού μπροστά μας ανοίγεται ο αυτοκινητόδρομος. Κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν ότι επιλέγουν τον αγροτικό δρόμο γιατί το ραδιόφωνο είναι μια αφορμή για εκδρομή.
Επιλέξτε λοιπόν αγαπημένοι μας ακροατές και παραγωγοί: μια βόλτα στην εξοχή με το σαραβαλάκι της μαμάς που έχει επάνω το φορητό web radio, ή την κόντρα στον αυτοκινητόδρομο της επικοινωνίας και της ενημέρωσης με την ταχύτητα της νέας μηχανής που λέγεται τεχνολογία.
Όπως και να έχει, το ραδιόφωνο θα παραμείνει ο σταθερός συνοδηγός στις διαδρομές μας, ο ήχος πίσω από όλες τις στιγμές μας.
Κάπως έτσι άρχισε την ομιλία του ένας από τους κύριους ομιλητές του συνεδρίου για το ραδιοφωνικό περιεχόμενο στη ψηφιακή εποχή, το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου λίγες ημέρες πριν.
Έφυγα από την Αθήνα με φθινοπωρινό καιρό. Βροχή, αέρας και χαμηλές θερμοκρασίες, διαβάζοντας στα blogs τις τελευταίες ειδήσεις για την ελληνική ραδιοφωνική επικράτεια.
Καταχείμωνο στην εξωτική χώρα των ερτζιανών!!
Ραδιόφωνα ανοίγουν, κλείνουν, ξανά-βαφτίζονται και αναγεννώνται μέσα από την τέφρα τους, ενώ την ίδια στιγμή όλοι έχουν άποψη για όλα, το πρόγραμμα, τους ανθρώπους, το marketing, τη διαφήμιση, τα οικονομικά και πάνω από όλα αυτά για το ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ. Το μέσο υπερπαραγωγή κατά τα Ελληνικά μηντιακά δεδομένα. Το ραδιόφωνο που είναι ιδέα, άποψη, δύναμη, μέσο και άμεσο με στυλ βγάζοντας τη γλώσσα σα σχολιαρόπαιδο 100 ετών! Το ραδιόφωνο που παραμένει η ήρεμη δύναμη, όταν γύρω του αναλύονται άπαντες και άπασες σε επικοινωνιακούς ιλαρισμούς, αποτάσσοντας, λόγω των χαλεπών καιρών, την ανούσια και κακή τηλεόραση επαν-εφευρίσκοντας τη μαγεία του ραδιόφωνου.
Εκεί λοιπόν, που τουλάχιστον για μία δεκαετία όλοι οι υπόλοιποι είχαμε ηρεμήσει για λίγο, περνώντας τις ραδιοφωνικές μας μέρες σε πλήρη αναζήτηση του ραδιοφωνικού μας “raison d’existence” κάποιος πάτησε το Pause και ιδού! Η Νέα Εποχή του Ραδιόφωνου! Το σταριλίκι, η γκλαμουριά, το αναλλοίωτο τηλεοπτικό φως της επικοινωνίας επιστρέφει για να σώσει ως άλλος «super freak hero» το δύστυχο ραδιόφωνο από την ανία του! Επιστροφή στο “persona radio”, με όλες τις συνέπειες που αυτό μπορεί να φέρει…Αν ήταν τυφώνας θα λεγόταν Κατίνα και σίγουρα τα θύματα του είναι περισσότερα από τις συχνότητες στο ραδιοφωνικό φάσμα της Ελλάδας.
Ευτυχώς τα χιλιόμετρα, για την ακρίβεια τα «πόδια» της πτήσης και το χάζι στην οθόνη του καθίσματος με τη διαδρομή που διανύαμε, με έκαναν λίγο να ξεχάσω αυτά που διάβαζα για το μέσο που αγάπησα στην εφηβεία μου και συνεχίζω να το ζω καθημερινά ίσως και κατά την επικρατούσα μηντιακή λογική στην πιο σκοτεινή πλευρά του, την λιγότερη «γκλαμουράτη». Κάτι σαν το Dark Side of the Moon σε παράφραση, Dark Side of the Radio, λοιπόν.
Ήλιος και ζέστη με περίμενε στην Κύπρο, κάτι σαν το μεγάλο, φωτεινό καλοκαίρι του Μανώλη Φάμελλου ή το Indian Summer, πείτε όπως θέλετε, αλλά ήταν αρκούντως ικανοποιητικό να ξανασυναντιέμαι έστω για λίγο ακόμα με τον ήλιο. Κάπως έτσι κύλησαν και οι πρώτες ώρες του συνεδρίου. Ηλιόλουστα! Αισιόδοξα! Κλείνοντας το μάτι στο παλιό και το νέο!
Ερευνητές και θεωρητικοί του ραδιόφωνου από όλο τον κόσμο (κυριολεκτικά), marketing managers, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι μεγάλων φορέων που υποστηρίζουν την ύπαρξη του ραδιόφωνου σχεδόν από τη γέννηση του, όλοι ήταν εκεί. Κάτι σα μεγάλο οικογενειακό reunion για να γιορτάσουν το νέο, να τιμήσουν ο καθένας με το δικό του τρόπο το παλιό και κυρίως για να συζητήσουν όπως συμβαίνει πάντα στις μεγάλες και αγαπημένες οικογένειες για τα προβλήματα και τις λύσεις τους.
Μια αγωνία συνάντησα μόνο και αυτή ήταν έκδηλη. Η πρωτοξάδερφη του ραδιόφωνου, η τεχνολογία έχει αρχίσει να πιέζει! Πιέζει για να καταλάβει χώρο, χρόνο, ποιότητα, περιεχόμενο. Τι γίνεται λοιπόν όταν ένα τόσο ευγενές μέσο δέχεται τέτοιες πιέσεις! Πως αντιδρά; Συμβιβάζεται και ακολουθεί ένα διαφορετικό δρόμο από αυτό που θέλει; Αντιδρά χτυπώντας «στα μικρόφωνα»; ή καταφέρνει μέσω μιας πιο «διπλωματικής» οδού να αντιστρέψει το κλίμα και να προχωρήσει σε μια νεότερη εποχή, περιεχομένου, μεθόδων μετάδοσης και τεχνικών;
Το ραδιόφωνο δεν είναι μόνο ένα μάτσο καλώδια που καταλήγουν σε μια κονσόλα και δύο μικρόφωνα! Είναι πρωτίστως οι άνθρωποι και οι ιδέες πίσω από τα μικρόφωνα. Αν θα ακούγεσαι μέχρι το επόμενο τετράγωνο ή στην άλλη άκρη του κόσμου έχει μικρή αξία αν αυτά που λες αντικατοπτρίζουν το γεωγραφικό όριο της τουαλέτας σου.
Αν βάλεις τις “persones” να κάνουν web radio τις ίδιες φούσκες θα ακούσεις! Μόνο που θα είναι online!
Γιατί λοιπόν ανησυχούμε τόσο για την τεχνολογία; Είναι λίγο ο φόβος ότι δεν μπορείς να διδάξεις στο γέρικο σκυλί σου νέα κόλπα, ή ότι εσύ έχεις γεράσει τόσο πολύ που βαριέσαι να του μάθεις κάτι παραπάνω; Είναι η αδυναμία των περισσοτέρων από αυτούς που δουλεύουν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και όσο πάει λιγότερο Επικοινωνίας να αναζητήσουν και να συνδυάσουν τις ολοένα αναπτυσσόμενες δυνατότητες της νέας τεχνολογίας με αυτή ενός παραδοσιακού μέσου; Δεν μπορώ να το φανταστώ έτσι. Πιστεύω ακράδαντα ότι οι άνθρωποι που έχουν ΕΠΙΛΕΞΕΙ να δουλεύουν στο ραδιόφωνο (και όχι οι αλεξιπτωτιστές του χώρου) σκέφτονται με μεγαλύτερη άνεση και διορατικότητα το μέλλον τους και το μέλλον του χώρου που κινούνται. Το αντίθετο θα ήταν καταστροφικό! Περίπου σα να επέμενε ένας ραδιοφωνικός παραγωγός να παίζει MP3 τι στιγμή που έχει στη διάθεση του το καλύτερο format ήχου. Μαζοχισμός του αισχίστου είδους!
Το θέμα της τεχνολογίας αρχίζει να γίνεται καταπιεστικό όσον αφορά την εμπλοκή του με τα υπόλοιπα ΜΜΕ. Όχι γιατί το απαιτεί η σύμβαση των σχέσεων μεταξύ των δύο αυτών στοιχείων και των ενδιάμεσων τους, αλλά γιατί επιμένουμε πεισματικά σε κάτι που δεν θέλουμε να γνωρίσουμε. Επιλέγουμε λίγο πολύ να γίνουμε ο «Κανένας» της τεχνολογίας και της επικοινωνίας αντί να ανοίξουμε τα αυτιά μας στις Σειρήνες του νέου και του πρωτοποριακού.
Ο Andy Crissel είχε πει για το ραδιόφωνο ότι είναι «ένας ψίθυρος στο αυτί του ακροατή», στις μέρες μας ο ψίθυρος αυτός έγινε SHOUTcast αλλά εμείς επιμένουμε να ψιθυρίζουμε τα αδύναμα επιχειρήματά μας για κάτι που κραυγάζει κυριολεκτικά και μεταφορικά για το νέο.
Νέα προγράμματα, νέα είδη μουσικής, νέες φωνές, νέες ιδέες, νέοι τρόποι ενημέρωσης, διάχυσης της πληροφορίας, επικοινωνίας. Γιατί να πάμε από τον εξοχικό δρόμο αφού μπροστά μας ανοίγεται ο αυτοκινητόδρομος. Κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν ότι επιλέγουν τον αγροτικό δρόμο γιατί το ραδιόφωνο είναι μια αφορμή για εκδρομή.
Επιλέξτε λοιπόν αγαπημένοι μας ακροατές και παραγωγοί: μια βόλτα στην εξοχή με το σαραβαλάκι της μαμάς που έχει επάνω το φορητό web radio, ή την κόντρα στον αυτοκινητόδρομο της επικοινωνίας και της ενημέρωσης με την ταχύτητα της νέας μηχανής που λέγεται τεχνολογία.
Όπως και να έχει, το ραδιόφωνο θα παραμείνει ο σταθερός συνοδηγός στις διαδρομές μας, ο ήχος πίσω από όλες τις στιγμές μας.
Friday, March 03, 2006
Welcome to MusicDistortion
Welcome to MusicDistortion!
This blog focuses on the subject of music and music industry in the new techological environment and the new communication era.
As a new blogger it will take me some days to develop the content and the layout of my blog. So please do not hesitate to make comments about the content and the design of the blog.
e
This blog focuses on the subject of music and music industry in the new techological environment and the new communication era.
As a new blogger it will take me some days to develop the content and the layout of my blog. So please do not hesitate to make comments about the content and the design of the blog.
e
Subscribe to:
Posts (Atom)